Ana içeriğe atla

Koyunlar

Koyun Adam

"Koyunlar kışın ne yaparlar?" diye sordu kız arkadaşım.

Elleri direksiyonda, bakıcı arkasını dönüp kıza baktı, tam anlamıyla yüzünü içti sanki, daha önce onun yüzünün hiç ayırdına varmamış gibi. Yol düzgündü, dümdüzdü, görünürde başka araba yoktu; öyle olduğu halde, sırtımdan buz gibi ter boşandı.

"Kış boyu, içeride kapalı kalırlar öylece" dedi bakıcı, sonunda bakışlarını gene yola çevirerek.

"Canları sıkılmaz mı?"

"Senin kendi yaşamından canın o kadar sıkılıyor mu ki?"

"Pek bilemeyeceğim."

"İşte koyunlar da öyle" dedi bakıcı. "Onlar böyle şeyler düşünmezler ve düşünseler de işlerine yaramaz zaten. Kışı sadece saman yiyerek, işeyerek, pisleterek, karınlarındaki bebeleri düşünerek geçirirler."

---Haruki Murakami, Yaban Koyunun İzinde---

Okuduğum en sakin ama garip bir şekilde gizemli kitaplardan biri.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Planların ters gidişi

Altıncı günde yaratılan, bilinç hediyesi verilmiş insanın kafası karışıkmış biraz...Sanmış ki hükmetmek sadece ezerek olur, gücünü göstermekle, kendini kanıtlamakla olur. O yüzden gölgesini düşürmüş toprağın üzerine ki, korksun hükmü altındakiler. Böylece dinlesinler sözünü. İnsanın gölgesini düşürdüğü yerlerde ot bitmemiş, bitenler de sökülmüş en nihayetinde. Halbuki, Tanrı'nın hediyesine saygı duyarak büyümeliydi ve güneşle beraber doğmalıydı insan. Gölgesini de daha küçükleri yakıcı kuvvetlerden korumak için, bir nefes arası olarak kullandırmalıydı mahlukata. Bir yerlerde bir tercüme ve yorum hatası olmuş. Biz de düzelmesini bekliyoruz hala. C.

geçmiş

Bazen her adım geçmişe doğru bir meltem -bir sahne bir koku -mutluluk bir şarkı -hüzün bir bulut -coşku ama özgürüz be kardeşim ölmedik ya daha iki ileri bir geri yürüyoruz hala..! C.