Ana içeriğe atla

Kayıtlar

yalnızlık etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Suat Derviş-bir yazarın hayatı

(…) – Mutluluk bir hayal midir? Gerçekten mutluluğa inanıyor musunuz? (…) -Niçin inanmayayım? Buna eminim, belki de güneşin ışığındadır. Bir buğday tanesinde, insan gücünde, çalışma imkânında veya istirahattedir. O her şeydedir. Ve biz insanlar onun bir zerresini ele geçirdik mi, onun tamamını bulduğumuzu zanneder ve kısa bir zaman sonra yanıldığımızı anlarız. Mutluluk hayatın kendisindedir, onun bir unsuru değil, mutluluk hayatın kendisidir. Bütün zerrelerin birbirini tedirgin etmeden birleştikleri bir ahenktir ve hayat işte bu ahenk olmalıdır. Mutluluk bölünmez bir bütündür. Eğer siz mutlu değilseniz, ben mutlu olamam. Başkalarının mutlu olmadığı bir dünyada tek kişi mutlu olamaz. (…) -Mutluluğa inanmadığınızı söylüyorsunuz, o hâlde demin niçin ağladınız? (…) -İnsan mutluluktan ağlamaz. (…) -İnsan mutluluğun olduğunu bildiği zamanlar ağlar. Ona inanılmadığı zaman artık ağlamaz.” Suat Derviş- Ankara Mahpusu Sona kalana yalnızlık var ya da yaşananları düşünüp ana...

Gezgin'e dönüş

Gezgin'in fırtınası atmosferde yayılırken girdaplar halinde aşağı iniyordu ruhu. Bir türlü merkezine çekilemeyen, andaki varlığında durulamayan bir savrulmuşluk gibi hissediyordu kendisini. Sanki merkezine çekilse o merkez o kadar yoğunlaşacaktı ki belki de kendi içine çökecekti aynı bir kara delik gibi. Bu yüzden mi çekilemiyordu diye düşündü. Merkezine çekildiğinde yanına yaklaşılamayacak yoğun mu yoğun, geçirimsiz bir kayaya dönüşeceğinden mi korkuyordu? Doğası bir kayaya dönüşmesine izin verebilir miydi ki?Yalnızlık çekincesi miydi onu engelleyen yoksa? Ruhunun yayılmasına ve dağılmasına izin verdi. Ani bir hareket belki ivmeyi arttırıp kendine bir darbe vurmasını sağlayabilirdi ama dersini almıştı Gezgin bu sefer. Acele etmeyecekti. Yavaş yavaş, kendine zaman tanıyarak, denizin kıyıya vuran dalgalarının tekrar bütüne çekilmesi gibi çekilecekti kendi içine. Belki böylece başarırdı merkezinde yoğunlaşmayı ve öğrenirdi olduğu kişiden korkmamayı. C.

Söylenenler-söylenmeyenler

Ne görkemlidir, bu fırtınanın yarattığı Rengarenk gökkuşağının değişken varlığı; Bazen berrak çizgilerle, bazen havada eriyerek, Çevreye güzel kokulu ferah serpintiler yayması. Yansıtır gökkuşağı insanın hedef ve eylemini. Düşün, kavrayacaksın daha iyi: Renkli bir yansımadır yaşam. Faust-Goethe. Bazen düşünüyorum: henüz dile getirilmemiş ne söyleyebiliriz diye. Ne kadar da aynıyız aslında biz insanlar- kadın, erkek fark etmez- ve bu aynılığa rağmen yalnız hissediyoruz kendimizi hala.